Newsletter no.2

Finally, here´s newsletter 2! It did cost a longlong time before a new story entered the site but I promise to do better in the future.

Of course there has happened a lot the past 10 months. Because I´ve got a lot to tell you about Caras Alegres, that´s what I´ll start with. After that is a lot more to read about my life next to Caras Alegres.

Caras Alegres (www.carasalegres.org):

Caras Alegres is a Dutch foundation, founded in 2004 by Marcel and Judith van der Geest. Since march 1st 2005 Caras Alegres is situated in the second largest city of Guatemala, Quetzaltenango (or: Xela) in the district ´Las Rosas´. The goal of the foundation is to promote and improve the welfare and social position of the families in this district. We are working close with the ´Escuela de la calle´ (EDELAC), at this moment all the activities from Caras Alegres find place in some classes and at the playground of Edelac. Edelac is an infant and primary school which, thanks to its low costs for students, can offer education for most poor families in Las Rosas.

A number of the daily activities of Caras Alegres:

• We offer afterschool care from Monday till Friday from 2.00 pm till 4.30 pm. In these afternoons we offer the children to participate at several activities at Caras Alegres. These activities were created to learn the children: to play together with respect, to share, how to play with rules and to treat the other children and volunteers with respect. The children are in the age-group of 4 to 15 years old. Every first week of the month with all the volunteers we plan and organize workshops to improve certain skills of the children (you can think about: carpentry, cooking, painting etc). Every last Friday of the month we celebrate all the birthdays of the children from that month, this day also exists of several plays or activities with the children, eating of cake, hitting the piñata (very popular here) and of course, presents for the birthday kids.
• Caras Alegres offers also an infant school from 8 pm to 12.30 pm for the youngest (4 and 5 years old).
• 4 days a week, from 12.45 pm till 3 pm, we offer extra lessons for the children who for example need help with maths, reading or writing. Hereby we try to combine max 3 children to 1 volunteer so that the children get the attention they need.
• Helping families, we receive money from different sources in Holland and Spain which we convert in food-parcels, scholarships for children who want to continue school after EDELAC, school materials and school clothes and paying house rentals.

The 14th of January, the construction of our own building started (directly next to the school of Edelac). Unfortunately they stopped in March due to a temporarily shortage of money. But we expect them to continue any moment now and when it´s finished, we´ll be able to offer more because we shall have our own classrooms. You can think about more specific lessons like music, theatre, cooking, sewing. And this not only for the children, but also for the women from Las Rosas so that they´ll be able, with this extra knowledge, to obtain more independence for themselves (because for example, they can make their own money).

The neighbourhood:
Caras Alegres is situated in zone 5 of Xela in the district ´Las Rosas´ (the roses). Kind of misleading because you won´t find many flowers in this area. Las Rosas on itself is a poor district, but also in poor areas you´ll find a big difference in poor and poor. Some families for example can cook on gas, while others will have to do with wood. One child has decent clothes while the other has shoes where it´s toes stick out.

My work:
The past couple of months have been wonderful at Caras Alegres, I started mid September, the first couple of weeks it was quite calm and nice to get to know the children better. As from half October till the first week of December it has been intensive weeks. Every week has been a workshop week or a theme week. This was because the primary schools in Guatemala close as from half October till the first week of January. Therefore we want to offer the children more workshops, theme weeks etc. From January on we´ve had a workshop week every first week of the month and we will continue this again till the end of the year. Before every workshop week we have a meeting with all the volunteers (aprox. 6 to 8) and Marcel and Judith to discuss what kind of workshops we are going to organize. Last year I did the same work as all the other volunteers, so coming up with and organising workshops and entertaining the children. As of the beginning of this year I´m the coordinator of volunteers, which gives me the following extra tasks: finding of and instructing new volunteers, paying our Guatemalan employees, replying emails from the Caras Alegres mailbox. A great position where I learn a lot from the volunteers who come and work with us (they normally stay in between 2 and 4 months).

I´ll write down some of the workshops and activities.

Workshops:

• Cooking: the first workshop I could lead was cooking. Not really my strength as the local supermarket in Holland had been my steady supplier of readymade meals. Unfortunately I couldn’t find them over here, but luckily there are enough easy-to-make-meals on the internet. 1 day spaghetti, 1 day cake, 1 day hamburgers, 1 day coctel (fruit salad with a too sweet cream on top of it). Funny to see that most of the children didn’t eat all at once, but took part of what they´d been cooking home.
• Experimentos y ciencia (science): created and organized by the super creative ex-volunteers Lies and Ils, they introduced activities like: How to stick a needle in a balloon without banging it, How many children can stand on a table which is upside down and placed on a bag of balloons / make your own super foam bubbles. The children really enjoyed themselves.
• Photo story and video: 2 volunteers have made a story made of photos with the leading theme expressing different emotions. Following they filmed the children while they had to do a show through a puppet theatre.
• Carpentry: With jigsaws the children already made a puppet theatre and a wooden calendar.
• Other activities were: circus activities, making of bracelets and other jewellery, making kites, drawing with alternative materials, various sport and competition games.
• Fridays in a workshop week the children will present what they´ve been doing that week. A nice lesson to teach them how to present in front of a group, although most of them need a bit of help...

Other activities at Caras Alegres:

• Swimming: On the 23rd of November we went swimming with all the kids some parents and teachers, which was possible with the money which one of the volunteers had raised in Holland. Swimming normally isn´t possible for the children of Las Rosas, so it was lots of fun for them. With 2 rented chicken busses we went away to a swimming pool 30 minutes driving. All the children stayed in the undeep pool, because swimming is something they can´t.
• Chicabal: The 5th and 6th of December we went with a group of 40 children to Chicabal, a volcano not to far from Xela. We organized this trip together with the Quetzaltrekkers. The 5th of December we drove, again with a chicken bus, towards Chicabal. After the bus ride it was quite a bit of walking before we entered the terrain where the tents where put up by the Quetzaltrekkers. The 5th of December we organized a couple of games and furthermore we collected wood so we were able to make a campfire at night. Surprisingly fast the children went asleep in their tents (without alcohol....) so we could wake up early the next morning (there was also no other option with 3 snoring kids next to you in your tent while it´s below freezing point outside). Next day we went climbing the volcano, first we arrived to a point where you had a wonderful view over the Santa Maria and the Crater lake. Eventually we descended to the crater lake where every child, with brother(s), sister(s), cousin, mother or aunt wanted to be on a picture. Hereby a compilation:
• Beneficial parties: The evening and night from the 31st of October till the 1st of November Caras Alegres and Nuevos Horizontes (a foundation which offers care for children and their mothers who live in harsh or violent conditions) organized a beneficial party. Many afternoons and evenings all the volunteers spread out in the centre of Xela to hang up posters and spread flyers to promote this party. Because it was Halloween, there were more parties in Xela that evening, our advantage though was that we had an after party too (till 4 am). We could use an empty restaurant, a great location which all of us decorated in Halloween style. The evening itself was a success, very busy, good music and everyone enjoyed themselves including me who finally could stand behind instead of in front of the bar! Earned quite a lot of Quetzals (?? Of Guatemala) with which we can buy materials for both of the foundations.
  Very recently we had our 2nd beneficial party, the 14th of February we arranged a dinner and party with the Quetzaltrekkers. We could use the same restaurant we did the party before. This time the atmosphere was of course in valentine style, but with a Dutch treat, one of the volunteers made ´kroketten´ and Judith made ´boterkoek´, ´kaassoufle´s´ and ´apple pie´, all for sale.
• The 20th of October we (the volunteers) were invited to a birthday party of one of the children from Caras Alegres. Whole the family was there, including all the volunteers. Tradition here is: no birthday without a piñata, so all the children could enjoy themselves destroying the piñata.
• Birthdays at Caras Alegres: Every last Friday of the month we celebrate all the birthdays of the children who had their birthday that month. They can pick their own presents (most of them chose shoes) and the day will normally be split into two parts, the first part for games and plays for the children, the second part we have the piñata. Mostly we split up the group for the piñata in 2 groups, young and old, because the children will attack the candy falling out of the piñata with risk of their own lives.
• Refaccion: Every day we have at Caras Alegres at 3.15 pm a short break (Refaccion) in which the children are given bread (pan dulce) and lemonade.
• Karate: We got in touch with a teacher of karate. He gave us a lesson in November, it was funny to see how quickly he was able to control the group of children. I´m happy to say that as from February he´s giving classes of karate every week.
• Cleaning activity: On may 2nd we´ve had a cleaning activity with the 3rd till 6th graders from school, we did this at ´El Baul´, a viewpoint on one of the hills that surrounds Xela. Next to the beautiful view over Xela you got here, it´s a picnic and playground for many people from Xela and tourists. Thus, lots of garbage what normally isn´t thrown in the garbage can but in nature. The karate teacher took the initiative to clean this terrain, together with the 4 classes, a couple of teachers and children from the karate school. This not only to clean up the garbage, but also to teach the children that it is important to keep your country clean. A very successful morning which was followed by a karate lesson for everyone and a karate demonstration.
• Day of the child: This day we helped the children to dress up and paint their faces like a clown. An initiative on which all the teachers and volunteers participated.
• Start of the construction, the first stone: The beginning of the school year (here in January) was the moment for us to start building our new building. Together with all the children of EDELAC, a couple of parents and the teachers we celebrated the start of the construction. About 200 balloons in the colours of Caras Alegres (orange and white) were set free up in the air and there was cake and soda. Our planning right now is that we can open our new building with the start of the next school year.
• Visit of doctors: 4 and 5 June we had a doctor team visiting us (EDELAC). Inge Loman, and ex volunteer of Caras Alegres (and also my roommate) and at the moment working for the clinic ´Salud y Paz´ arranged a doctor team for whole EDELAC. 2 whole days a team of 20 people from the US, including 5 doctors, examined the children of EDELAC. Other people from the neighbourhood ´Las Rosas´ could also inscribe for a minimum payment to be examined and if necessary be treated. A great initiative because going to the doctor, even if you´re sick, isn´t the priority here (or possible for lots of families). In the next newsletter, there will be more to read about this visit of doctors.

What do I do next to my work at Caras Alegres in Guatemala?
Well, what about travelling through the country, incredibly beautiful and impressive. I´ve made the following short trips:

• Xetulul and Xocomil: 2 amusement parks next to each other and about 1,5 hour driving from Xela. The 27th of October we went with the Spanish school where I follow Spanish classes, and a couple of students to Xetulul, an amusement park in the style of Six Flags, but then in the style of different countries from all over the world. But way more beautiful was Xocomil where we went the 2nd of December. A great water park with the best waterslides, great to enjoy yourself in 30 degrees Celsius (there where Xela lies at an altitude of 2200 meters, these parks are much more in the direction of sea level, thus warmer).
• Climbing the Santa Maria: Xela´s big neighbour is the volcano Santa Maria. Nice to see from down here but more beautiful to climb it and look at Xela from up there. And there we went the 10th of November, Ine, Hannes, Katrien, Lies, Ils, Maike, I and the guide. Amazing views on the way upwards but also amazingly heavy.... Especially when we came above 3 km altitude (the Santa Maria is 3800 meters high) it was literally breath taking. Again it was beautiful to be standing on top of the volcano and be able to look in every direction for miles and miles and see the other volcanoes of Guatemala (under which the Tajamulco, the highest volcano of Central America). Against the Santa Maria lies the still active volcano Santiaguito. This one is supposed to explode one or 2 times an hour, but unfortunately we haven´t seen an explosion. When there were clouds above the Santiaguito we did hear an explosion, but to see one I´ll have to climb it ones more.
• Lago Atitlan: Together with Hannes, Ine, Lies, Ils and Katrien we went to Panajachel at Lago (= lake) Atitlan from the 1st till the 3rd of November. Absolutely beautiful with a view at the other side of the lake with it´s 3 volcanoes. We made a tour on the lake and visited different villages at the lake: 1. Santiago Atitlan, Aggressive salesmen (which is rare in Guatemala), 2. San Pedro la Laguna, nice little village with lots of tourists who still seem to live in the 70´s, peace, love and drugs, 3. San Marcos la Laguna, very small village where you can get your rest if you suffer from a mental breakdown... Anyway, a good weekend with a great group.
• Flores / Tikal: With Lies, Ils, Katrien, Annet and Sandra we went in December for a couple of days to Flores. A nice and small town up north in Guatemala. Flores lays about an hour from Tikal, 1 of the most famous (touristic) places in Guatemala because of its many Mayan temples. We booked the ´sunrise tour´ to Tikal, so we were picked up from the hotel at 5 am and arrived before sunrise in Tikal. In the dark we climbed up one of the temples and above this temple it was waiting for the sun to come up. This tour is famous for its magical view what you´ll get when dark slowly turns into light and the temples will appear one by one in the rainforest in front of your eyes. Bummer, we had fog that wouldn´t get out of the way.... So no magic for us, but still very impressive though to hear the rainforest awaken and then the mostly the roaring monkeys. What a noise can make these hobbit-sized monkeys! The park itself is nice, but very man-made which excludes the feeling of being in the middle of the rainforest and be the first human being to see the temples. But, as you can see on the pictures, it still is impressive. A day before going to Tikal we went to the caves of Actun-Kan. We had 2 choices, to take the short and easy route or the long and hard route. We (ignorant tourists) chose the last route. Difficult meant: a walk of 3 hours through the cave, climbing up on slippery paths with the help of a slimy rope, climbing up and down through narrow openings, bumping your head about 12 times a second, not seeing anything cause we had 3 flashlights (which batteries began to ran out of energy). In other words, nothing for those with claustrophobia! Very funny also that our tour guide lost his way (or pretended that he did) at the end of our tour (which we didn´t know at that time). At the time when we were about to scream he did find the way to the exit.
• On vacation with my parents: in march this year: in March my parents visited me for 3 weeks, after the first week in Xela and having seen Caras Alegres we went on holiday. Via Lago Atitlan we arrived in a hostel nearby Lanquin in central Guatemala. This place is famous for being nearby Semuc Champey, a beautiful waterfall where you can swim on different levels. Very beautiful to see, especially when with sunny weather you´ll see different colours in the separate ´baths´. Via Semuc we travelled to Flores/Tikal to do the sunrise tour. This time with success and now we had view over the other pyramids from above one of them when the sun rose.
• In may 2 friends of mine visited me, Frank and Marieke. After first visiting the project and Xela they went exploring Guatemala. I joined them a week later in Copan (Honduras), we visited the well-known ruins over there and after that we headed for the Bay Islands, Roatan. Spent a couple of days on the beach, been snorkelling and drinking the worst beer of Latin America (´Salva Vida´, they say the strongest beer from Honduras but I thought it tasted like water from the tap).

As I wrote in newsletter 1 I´ll discuss 2 subjects about Guatemala every newsletter, so hereby:

1. Alcohol: A mayor problem in Guatemala, not for it´s poor quality… but because people drink it way to mucho over here. Mostly the men have alcohol problems, therefore it is a normal thing that at 12 o´clock at noon you´ll see drunken men laying on the street or sidewalks totally wasted. Women are normally the basis of a family in Guatemala.
   Luckily there are also positive things to say about booze. For example that the local beer, Gallo, is the only beer who has won 10 times in a row a medal. Cocktails are regularly the same price as beer, so good news for the women.
   Non-alcoholic drinks are also very tasty, liquados for example, made of fresh fruit, ice and/or milk, put it in the blender and ready.
2. Food: In the lonely planet they say the following about the food in Guatemala: ´If you want food that will tingle your palate´s imagination long after your trip is over, go to Thailand because you won´t find much memorable food here´. And unfortunately they´re right. Specialities here are: tortillas (not as good as the Mexican ones) often served with beans and guacemole (very tasty), tamales or patches (a mixture of rice or potatoes and chicken of meat wrapped in some sort of banana leaves).
   
   This was it for newsletter no.2 and as I mentioned in the beginning, the next newsletter will appear sooner! Thank you for reading!
   
   Abrazo, Lennert

Foto´s: Beklimming vulkaan Santa Maria

De eerste stappen op weg naar de top van de Santa Maria (bijna 3800 meter hoog), rond een uur of 6 ´s morgens


Daar moeten we dus naartoe....


In het begin konden we nog best wel lachen...


Myskiek uitzicht, de mist die begint op te trekken


Het eerste rustpunt, er zouden nog velen volgen!

Foto´s: Panajachel / Lago de Atitlan, december 2007

Foto´s Panajachel / Lago Atitlan





Oooohhhh, wat een mooi uitzicht!!



Yep, zo´n uitzicht had ik niet in Hilversum....


Wat water gedronken uit het meer,
ga je raar van doen


Lago Atitlan by night


1 van de 3 vulkanen waar je op uitkijkt
vanaf het meer



samen met Hanes en Ine aan een Caipiriña


Vanaf een rondvaart over het meer gefotografeerd


Santiago de Atitlan


Traditionele klededracht van mannen in Santiago

Het meer van Atitlan ligt op zo´n 1600 meter hoogte, warmer

dus dan in Xela en daarmee ook meer palmbomen

Nieuwsbrief no. 2

Hehe, eindelijk is daar nieuwsbrief 2! Het heeft wel erg lang geduurd voor er een nieuw verhaal op site is gekomen en ik beloof beterschap!

Veel gebeurt natuurlijk in de afgelopen 9 maanden. Omdat ik aardig wat te vertellen heb over Caras Alegres begin ik daarmee, daarna staat meer te lezen over mijn leven naast Caras Alegres.
Caras Alegres (http://www.carasalegres.org/):
Caras Alegres (vertaald: vrolijke gezichten) is een Nederlandse stichting in 2004 opgericht door Marcel en Judith van der Geest. Sinds 1 maart 2005 is Caras Alegres actief in Guatemala in de stad Quetzaltenango (of: Xela) in de arme wijk ´Las Rosas´. De stichting stelt zich ten doel het algemeen welzijn en de maatschappelijke positie van de gezinnen in deze wijk te bevorderen en te verbeteren.We werken nauw samen met de Escuela de la calle (EDELAC), vertaald als ´school van de straat´, op dit moment vinden ook alle activiteiten van Caras Alegres plaats op het terrein en in de klaslokalen van deze school. Edelac is een kleuter- en basisschool die door zijn zo laag mogelijke kosten voor leerlingen onderwijs kan bieden aan de armste gezinnen uit de wijk. Edelac telt zo´n 200 leerlingen, deze leerlingen krijgen les van ´s morgens tot 12.45 uur, ze kunnen en vrij voor kiezen in de middag naar Caras Alegres te komen (het is dus niet verplicht). Gemiddeld komen er tussen de 40 en 60 kinderen naar Caras Alegres.

Een aantal van de dagelijkse activiteiten van Caras Alegres:

• We bieden naschoolse opvang van maandag tm vrijdag van 14.00 tot 16.30 uur, in deze middagen bieden we de kinderen in de leeftijd van 4 tm 15 jaar de mogelijkheid om aan diverse activiteiten bij Caras Alegres deel te nemen, deze activiteiten zijn er om kinderen samen te leren spelen, leren te delen, te leren spelen met regels en respectvol met andere kinderen en de vrijwilligers om te gaan. Voor elke eerste week van de maand bedenken en organiseren we met alle vrijwilligers workshops om bepaalde vaardigheden van kinderen te verbeteren (denk hierbij aan: houtbewerking, koken, schilderen etcetc.). Elke laatste vrijdag van de maand vieren we alle verjaardagen van de kinderen van die maand, deze dag bestaat ook uit diverse spellen of activiteiten met de kinderen, eten van taart, piñata (erg populair hier), en kado´s voor de jarigen. Dagelijks hebben we om 15.15 uur een korte pauze (refaccion) waarbij we pan dulce (zoet brood) en aanmaaklimonade uitdelen. De kinderen zitten hierbij allemaal op een rij, even een moment rust...
  
  
  
  

• Daarnaast heeft Caras Alegres ook een kleuterklas (Parvulos) van 08.00 tot 12.30 uur voor de allerjongsten (4 en 5 jaar oud), geleid door 1 vrijwilligers en 3 betaalde Guatemalteekse meiden.
  
• 4 dagen in de week van 12.45 uur tot 15.00 bieden we huiswerk- of bijlessen voor kinderen die bijvoorbeeld hulp nodig hebben met rekenen, lezen en/of schrijven. We proberen hierbij maximaal 3 kinderen aan 1 vrijwilliger te koppelen zodat de kinderen de aandacht krijgen die ze nodig hebben.


• We bieden ook hulp aan gezinnen, vanuit diverse fondsen in Nederland en Spanje komt geld binnen wat wij o.a. weer omzetten in: voedselpakketten, studiebeurzen voor kinderen die na Edelac door kunnen en willen leren, schoolmateriaal en -kleding en het betalen van de huurkosten.

14 januari j.l. zijn we gestart met de bouw van ons eigen onderkomen (direct naast het schoolgebouw van Edelac). De bouw is in maart gestopt i.v.m. tijdelijk gebrek aan geld maar we verwachten dat ze elk moment weer verder kunnen gaan zodat het gebouw eind dit jaar opgeleverd moet kunnen worden. Met het hebben van ons eigen onderkomen zullen we meer kunnen aanbieden omdat we veel meer ruimte en onze eigen klaslokalen hebben en ook zelf kunnen bepalen wanneer we bepaalde activiteiten willen organiseren. Denk hierbij aan het geven van specifieke lessen in bijvoorbeeld, muziek, theater, koken of naaien. We willen deze lessen niet alleen aan kinderen aanbieden maar ook aan vrouwen uit de wijk. Wellicht kunnen ze d.m.v. de opgedane kennis in de toekomst zelf hun geld gaan verdienen wat het gezin meer mogelijkheden biedt en de vrouwen meer onafhankelijkheid. We zullen in ons nieuwe gebouw ook starten met 2 kleuterklassen en 1 peuterklas.

De buurt: Caras Alegres heeft zijn onderkomen in zone 5 van Xela in de wijk ´Las Rosas´ (de rozen). Tikkeltje misleidend want veel bloemen zul je hier niet zien. Las Rosas is op zichzelf een arme wijk, maar ook in arme wijken heb je grote verschillen tussen arm en armer. Enkele gezinnen kunnen bijvoorbeeld koken op gas terwijl anderen het weer moeten doen met hout. Het ene kind heeft kleren die er netjes uitzien, de ander ´schoenen´ waar zijn tenen uitsteken. Het is een wijk ontstaan door mensen die uit andere dorpen naar Xela toekwamen om werk te zoeken. De huizen zijn heel divers, enkelen met stenen gemaakt, anderen weer met hout en golfplaat bij elkaar gehouden. Bijna alle kinderen van Edelac (en daarmee dus ook van Caras Alegres) komen uit deze wijk.

Mijn werk:
Een heerlijke tijd bij Caras Alegres achter de rug, de eerste weken waren nog vrij rustig en mooi om de kinderen beter te leren kennen. Vanaf half oktober tot en met de eerste week van december zijn het vrij intensieve weken geweest. Praktisch elke week was een workshopweek of themaweek. Dit was omdat de basisscholen in Guatemala vakantie hebben van half oktober tot en met de eerste week van januari en we in die periode de kinderen meer workshops e.d. willen aanbieden. Vanaf januari hebben we elke eerste week van de maand een workshopweek gehad en daar gaan we weer mee door tot het einde van het jaar. Voor de workshopweek hebben we altijd een vergadering met alle vrijwilligers (meestal tussen de 6 en 8) en Marcel en Judith om te bespreken wat we gaan organiseren met de workshops. Vorig jaar heb ik meegedraaid met de andere vrijwilligers, dus bedenken en organiseren van workshops en dagelijks met de kinderen spelen. Sinds begin dit jaar ben ik coordinator vrijwilligers, wat als extra taken o.a. inhoudt het vinden, opvangen en begeleiden van vrijwilligers, uitbetalen van onze betaalde Guatemalteekse krachten, beantwoorden van de Caras Alegres mailbox. Een leuke functie waarbij ik ook veel leer van de diverse vrijwilligers die hier komen (de meeste vrijwilligers blijven tussen de 2 en 4 maanden).

Ik zal er een aantal workshops en activiteiten uitlichten.

Workshops:

• Koken: de eerste workshop waar ik aan mocht werken was koken. Nou niet echt mijn meest sterke punt, de Super de Boer was in Nederland mijn vaste leverancier van thuismaaltijden. Hier heb je ze helaas niet, maar gelukkig staan er op internet voldoende makkelijk te maken maaltijden. 1 dag spaghetti, 1 dag cake, 1 dag hamburgers, 1 dag coctel (vruchtensalade met een vieszoete creme eroverheen). Grappig dat veel kinderen niet gelijk alles opaten maar ook een deel mee naar huis namen
  
• Experimentos Y ciencia (wetenschap): opgezet door medevrijwilligers en supercreatievelingen Lies en Ils met onderdelen als: hoe steek je een naald in een ballon zonder dat ie knapt / met een tafel omgekeerd op een zak ballonnen, hoeveel kinderen kunnen er zo op de ballonnen staan, zie foto / maak je eigen superbellenblaas etc. De kinderen hebben ervan genoten.
  
• Fotoverhaal en video: 2 vrijwilligers hebben een fotoverhaal gemaakt met als leidend thema diverse emoties op foto uit te beelden, vervolgens hebben ze de kinderen gefilmd terwijl ze een voorstelling door een poppenkast moesten geven.
  
• Houtbewerking: met figuurzagen zijn al een poppenkast en een kalender gemaakt.
  
• Overige activiteiten die tijdens de workshops werden uitgevoerd en bedacht waren door de vrijwilligers zijn o.a.: circusactiviteiten w.o. leren jongleren, maken van armbandjes en sierraden, maken van vliegers, tekenen met alternatieve materialen, diverse sport- en competitiespellen.
  
• De vrijdag in de workshopweek presenteren de kinderen wat ze die week hebben gedaan, een mooie les om te presenteren voor een groep, al hebben de meesten nog wel een zetje nodig....

Overige activiteiten van en voor Caras Alegres:

• Zwemmen: Op 22 november zijn we met de kinderen en een aantal ouders gaan zwemmen wat mogelijk was van het geld dat door 1 van de vrijwilligers in Nederland was ingezameld. Zwemmen is iets wat normaal niet mogelijk is voor de kinderen, dus was het extra veel plezier voor hen. Met 2 gehuurde chickenbussen zijn we op weg gegaan naar een zwembad een ½ uur verder rijden. Alles kinderen bleven netjes in het ondiepe bad want zwemmen kunnen ze niet.
  
• Chicabal: Op 5 en 6 december zijn we met een groep van 40 kinderen naar Chicabal geweest, een vulkaan niet ver van Xela. Samen met de Quetzaltrekkers hebben we dit georganiseerd. 5 december wederom met een gehuurde chickenbus die kant op, daarna eerste nog een stuk lopen voor we op het terrein waren waar de tenten door
  de Quetzaltrekers werden opgezet. Op 5 december hebben we een aantal spellen georganiseerd en verder met de kinderen hout gesprokkeld zodat we ´s avonds een kampvuur konden maken. Verbazingwekkend snel lagen de kinderen al in bed te ronken (zonder drank.....) zodat we de volgende dag vroeg wakker konden worden (kan ook niet anders als je slaapt met 3 snurkende kinderen in een tent en het is buiten onder het vriespunt...). De volgende dag zijn de verder de Chicabal gaan beklimmen naar een mooi uitzichtpunt waar je uitkijkt op de Santa Maria en het kratermeer. Uiteindelijk zijn we afgedaald naar het kratermeer waar elk kind met of zonder broer, zus, neef, nicht of moeder op de foto wilde, hierbij een compilatie:
  
• Benefietfeesten: Van 31 oktober op 1 november hebben we een benefietfeest georganiseerd voor Caras Alegres en Nueves Horizontes (een stichting die vrouwen en kinderen opvangt die in moeilijke of geweldadige leefsituaties verkeren). Vele middagen en avonden met alle vrijwilligers Xela in geweest om flyers voor het feest uit te delen en posters op te hangen. Het was een halloweenfeest en dus waren en meerdere feesten die in Xela werden georganiseerd. Ons voordeel was dat het tevens een afterparty was (tot een uur of 04.00). We konden gebruik maken van een leegstaand restaurant, een fantastische locatie die we mooi versierd hadden. De avond zelf was echt een succes. Erg druk, goeie muziek, iedereen vermaakte zicht inclusief ik die eindelijk eens achter i.p.v. voor de bar mocht staan. Aardig wat Quetzalletjes (munteenheid van Guatemala) opgehaald waarmee weer materiaal voor de beide stichtingen gekocht kan worden.
  Op 14 februari hebben we een 2e benefietfeest georganiseerd. Samen met de Quetzaltrekkers hebben we een diner met feest en afterparty georganiseerd. We konden hetzelfde restaurant gebruiken als het feest ervoor. Deze keer was de aankleding natuurlijk in valentijnssfeer, maar met een Nederlands tintje. 1 van de vrijwilligers had namelijk kroketten gemaakt, en Judith appeltaart, boterkoek en kaassoufle´s.
  Op 25 april hebben we wederom een benefietfeest georganiseerd, dit keer in het teken van Koninginnedag (dit weekend vertrokken 16 Nederlandse meiden die hier vanuit het ROC Amersfoort voor hun stage waren weer naar huis, daarom was het feest 5 dagen ´te vroeg´).
  Alle keren hebben we door de entree en verkoop van drank een mooi bedrag opgehaald wat we weer kunnen besteden aan Caras Alegres.
  
• Op 20 oktober waren we uitgenodigd voor een verjaardag van een kind van Caras Alegres. Hele familie erbij en bijna alle vrijwilligers. Bij verjaardagen hier hoort een piñata, dus daar konden de kinderen zich op los laten gaan.
  
• Verjaardagen bij Caras Alegres: Elke laatste vrijdag van de maand worden de verjaardagen gevierd van de kinderen die in die maand jarig zijn geweest. Ze mogen zelf een kado uitkiezen (vaak kiezen ze voor schoenen), en de dag wordt meestal ingedeeld in 2 delen: eerste deel voor spellen of activiteiten voor de kinderen, 2e deel piñata. Vaak wordt e piñata in 2 groepen, jong en oud opgedeeld want als de piñata openbarst vliegen alle kinderen met gevaar voor eigen leven op de snoepjes af die eruit vallen. Een keer een groep hongerige leeuwen gezien die een buffel opeten? Zo ziet het piñata spektakel er ook uit!


• Karate: Judith heeft contact gezocht met een karateleraar die een keer karateles wilde geven op school. Grappig om te zien hoe snel hij de groep kinderen onder controle had, hij straalde op een positieve manier gezag uit. Judith gaat ook proberen om deze (of een andere) leraar voor vast aan te trekken bij CA zodat we bijvoorbeeld wekelijks karatelessen of zelfverdedigingslessen voor meisjes kunnen aanbieden aan de kinderen.
  
• Schoonmaakactie: Op 2 mei j.l. hebben we met de 3e tot en met de 6e klassen een opruimactie gehouden op El Baúl, een uitkijkpunt op 1 van de heuvels in Xela. Naast het mooie uitzicht wat je hier hebt is het een picknick en speelplaats voor vele mensen
  uit Xela en toeristen. Veel afval dus wat vaak niet netjes in de afvalbak wordt gegooid maar in de natuur. De karateleraar had het initiatief opgevat dit terrein met 4 klassen, de vrijwilligers en een aantal leraren en kinderen van de karateschool op te ruimen. Niet alleen om het schoon achter te laten maar ook om het besef bij te brengen dat het belangrijk is je land schoon te houden. Een geslaagde ochtend die werd opgevolgd door een karateles voor iedereen en een karatedemonstratie.
  
• Dag van het kind (1 oktober): Op deze dag hebben we de kinderen geholpen zichzelf aan te kleden en te schminken als clown, een initiatief van de school waar alle leraren en vrijwilligers aan mee hebben geholpen.
  
• 1e steenlegging: Het begin van het schooljaar (hier januari) was voor ons het moment om te starten met de bouw van ons nieuwe gebouw. Samen met alle kinderen van EDELAC, een aantal ouders en de leraren hebben we de eerste steenlegging gevierd. Ongeveer 200 ballonnen in de kleuren van Caras Alegres werden door de kinderen de lucht ingelaten en er was taart en frisdrank. Op de planning staat nu dat we bij de start van het volgende schooljaar het gebouw feestelijk willen openen.
• Doktersbezoek: aankomende 4 en 5 juni krijgen we een doktersteam op bezoek. Inge Loman, een oud vrijwilliger van Caras Alegres (en tevens mijn huisgenoot) en momenteel in Xela werkzaam voor de kliniek Salud y Paz heeft een doktersteam geregeld voor de hele school EDELAC. 2 dagen lang komt een team van doktoren en assistenten alle kinderen onderzoeken, tevens kunnen de ouders en anderen uit Las Rosas voor een minimale vergoeding zich laten onderzoeken en eventueel behandelen. Een fantastisch initiatief aangezien het gaan naar een dokter, ook als je ziek bent, hier niet tot de prioriteiten (of mogelijkheden) hoort. Over dit doktersbezoek meer in de volgende nieuwsbrief.

Wat doe ik zoals verder nog in Guatemala?
Gelukkig is Guatemala een klein land en is alles goed bereisbaar (je hoeft eigenlijk nooit langer dan 12 uur in de bus te zitten) en het vervoer goed betaalbaar. Daarnaast is het hier fantastisch mooi en indrukwekkend. De volgende korte uitstapjes en reizen heb ik gemaakt:

• Xetulul en Xocomil: 2 pretparken die naast elkaar liggen op ongeveer 1,5 uur rijden van Xela. 27 oktober zijn we met de spaanse school waar ik spaanse les volg en wat studenten (veelal ook vrijwilligers bij CA) naar Xetulul geweest. Een pretpark in de stijl van Six Flags, mooi aangelegd in de stijl van diverse landen over de wereld (o.a. Duitsland, Italie en Zwitserland). Maar vele malen relaxter was Xocomil waar we 2 december naartoe zijn geweest. Een waterpark in de stijl van Duinrel alleen dan 10 x beter. Superglijbanen en grote golfslagbaden, echt ontzettend gaaf en erg lekker om met een graadje of 30 een beetje in water te spelen (Daar waar Xela op 2200 meter hoogte ligt, liggen de parken een stuk meer richting zeeniveau, dus warm).
  
• Beklimmen van de Santa Maria: Ongeveer tegen Xela aan ligt de vulkaan de Santa Maria. Mooi om van benedenaf te zien, mooier om te beklimmen en Xela van bovenaf te bekijken. En zo gingen we dan op 10 november: Ine, Hannes, Katrien, Lies, Ils, Maike, ik en de gids. Geweldig mooie uitzichten onderweg maar ook geweldig zwaar..... Zeker toen we boven de 3 km uitkwamen (de Santa Maria is 3800 meter hoog) werd het happen naar adem. Fantastisch mooi om bovenaan te staan en aan alle kanten kilometers ver te kunnen kijken en andere vulkanen (w.o. de Tajamulco, de hoogste vulkaan van Midden-Amerika) te kunnen zien. Tegen de Santa Maria aan ligt de nog actieve vulkaan Santiaguito. Deze zou 1 a 2 x per uur moeten uitbarsten, maar helaas hebben wij het niet meer gezien. Toen er eenmaal wolken boven de Santiaguito hingen hebben we wel een uitbarsting gehoord, daar moesten we het maar mee doen.... Een reden dus om nogmaals de klim te wagen.
  
• Lago Atitlan: Samen met Hannes, Ine, Lies, Ils en Katrien zijn we van 1 t/m 3 november naar Panajachel aan het Lago (= meer) de Atitlan geweest. Mooier dan mooi met uitzicht op de andere kant van het meer met daar een 3-tal vulkanen. Ook nu na 9 maanden blijven vulkanen indrukwekkend, die gaan nooit vervelen. Op het meer hebben we een tocht met een boot gemaakt en verschillende andere plaatsjes aan het meer aangedaan: 1. Santiago Atitlan, niet bijzonder en te opdringerige verkopers, 2. San Pedro la Laguna, relaxed plaatsje waar veel toeristen zijn blijven hangen in de 70´s van peace, love and drugs, 3. San Marcos la Laguna, heel klein plaatsje waar je goed tot rust zou kunnen komen als je last hebt van werkstress. Het was een erg leuk weekend, gezellige groep en fijn dat het meer maar op 2,5 uur rijden ligt van Xela.
• Flores / Tikal: Met Lies, Ils, Katrien, Annet en Sandra zijn we in december een paar dagen naar Flores geweest, een mooie kleine plaats in het noorden van Guatemala. Flores ligt een uur van Tikal vandaan, 1 van de bekendste plekken van Guatemala vanwege zijn vele Maya tempels. We hebben de sunrisetour naar Tikal geboekt, zodat we om 05.00 uur werden opgepikt vanaf ons hotel in Flores om met anderhalf uur reizen nog voor zonsopgang aan te komen in Tikal. In het donker hebben we 1 van de tempels beklommen en bovenop was het wachten op de zonsopgang. Deze tour staat bekend om het magische uitzicht wat je krijgt als je doordat het donker langzaamaan overgaat in licht je tempel voor tempel voor je ziet opdoemen in het oerwoud. Helaas bleef het bij ons mistig...... Dus geen magiek voor ons, wel heel bijzonder om het oerwoud wakker te horen worden, en dan met name de brulapen. Een lawaai dat die krengen maken, en toch zijn ze niet groter dan ½ meter! Het park verder is mooi, wel erg netjes aangelegd waardoor het idee van ´we lopen midden in het oerwoud en zijn 1 van de eersten die dit zien´ een beetje ontbreekt. Maar, zoals jullie op de foto´s kunnen zien, zeker indrukwekkend! Een dag eerder zijn we naar de grotten van Actun-Can geweest. We hadden 2 keuzes, de korte en makkelijke route of de lange en moeilijke route. Voor de laatste gekozen. Moeilijk hield hier in: een tocht van 3 uur tegen gladde hellingen omhoog klauteren jezelf vasthoudend aan een slijmerig touwtje, door nauwe openingen naar beneden en omhoog klimmen, je kop 12 keer per seconde stoten, niets zien want we deden dit met 3 zaklampen (waar de batterijen langzaam van leegliepen...). Met andere woorden, niets voor degene met claustrofobie! Erg grappig was ook dat onze gids aan het einde vd tour (maar dat wisten we toen nog niet) de weg kwijt was (of deed alsof). Net toen we op het punt stonden met zn allen te gillen vond hij de weg naar de uitgang. Hier wat foto´s van hoe we de grotten verlieten.
  
• Op vakantie met mn ouders: In maart zijn mijn ouders langsgekomen voor 3 weken, na de eerste week Xela en Caras Alegres te hebben verkend zijn we daarna op reis gegaan. Via Lago Atitlan zijn we terrecht gekomen in een hostel vlakbij Lanquin in centraal Guatemala. Deze plek staat bekend om Semuc Champey, een watervalpartij waar je op verschillende niveaus in kan zwemmen. Erg mooi om te zien, zeker met mooi weer krijgen de verschillende ´baden´ verschillende kleuren. Van Semuc door gaan reizen naar Flores / Tikal om daar voor de 2e keer de sunrise tour te doen. Dit keer meer succes en van bovenaf de piramide wel uitzicht op andere piramides met de opkomst van de zon.
  
• In mei zijn 2 vrienden op bezoek geweest, Frank en Marieke. Na eerst Xela en het project te hebben bezocht zijn ze in Guatemala op reis gegaan. Ik heb me een week later bij hun vakantie gevoegd in Copan (Honduras), daar 1 dag de bekende ruines bezocht en vervolgens door naar de Bay islands, Roatan. Paar dagen aan het strand gelegen, gesnorkeld en het slechtste bier van Latijns Amerika gedronken (Salva Vida, het biermerk van Honduras, ze zeggen het sterkste bier maar vond het meer weghebben van kraanwater).

Zoals in mijn eerste nieuwsbrief aangegeven zal ik steeds 2 onderwerpen betreffende Guatemala bespreken, dit keer:

1. Drank: Een groot probleem in Guatemala, niet omdat de kwaliteit zo slecht is maar omdat er niet te veel, maar veeeeeels te veel drank wordt geconsumeerd. Vooral veel mannen hebben hier een drankprobleem, het is dan ook een normaal straatbeeld dat je om 12.00 uur ´s middags een dronken man letterlijk voor pampus ziet liggen in een perk, op straat of op de stoep. Veel AA-clubs zijn hier dan ook te vinden. Vrouwen zijn hier over het algemeen degenen die een gezin draaiend houden.
   Gelukkig zijn er ook positieve dingen te vertelen over drank, bijvoorbeeld dat het nationale bier, Gallo, het enige bier is wat 10 opeenvolgende keren een medaille heeft gewonnen (en inderdaad, prima biertje). Coctails zijn vaak ook in elke bar of restaurant te krijgen voor dezelfde prijs als bier, fijn voor de vrouwen dus.
   Non-alcoholische dranken zijn hier ook erg lekker, liquados bijvoorbeeld, over het algemeen gemaakt van vers fruit, ijs en melk, in de blender en klaar.
   
2. Eten: in de lonely planet staat het volgende beschreven over het eten in Guatemala: ´If you want food that will tingle your palate´s imagination long after your trip is over, go to Thailand because you won´t find much memorable food here´. En helaas klopt dat wel, specialiteiten zijn: tortillas, vaak geserveerd met frijoles (bonen, heel of gepureerd) en guacemole (wel erug lekker) en tamales of patches, een door bananenbladeren omhulsels prutje waar ik niet wild van word. Maar aangezien je hier ongeveer alles op de markt kan kopen (die trouwens veel leuker is dan in Nederland door de chaos, het lawaai, de bergen stalletjes of kleedjes waar groente en fruit wordt verkocht dor de kleurrijke indigena´s), kan ik hier prima zelf mn maaltijdje koken.

Dat was nieuwsbrief no. 2, zoals in het begin aangegeven, de volgende nieuwsbrief komt sneller! Bedankt voor het lezen!

Abrazo, Lennert

De eerste 4 weken....

Beste familie, vrienden, oud-collega’s / Dear friends:

Welkom, de komende 2 jaar zal ik via deze site iedereen op de hoogte houden van mijn verblijf in Guatemala. Elke maand zal er een nieuwe nieuwsbrief verschijnen.

Welcome, the coming two years I’ll inform everyone through this site who is interested in my adventures of my stay in Guatemala. The English version will follow below the Dutch one. I will release a new newsletter every month.

Nederlands / Dutch:

Heb er nu 4 weken opzitten, dus tijd om wat van mijn ervaringen te delen en op te schrijven. Veel indrukken opgedaan, veel gezien, en met een goed gevoel kan ik deze weken afsluiten. Ik zal kort stilstaan wat er zich de afgelopen 4 weken heeft afgespeelt.

18 augustus was het zover, lang heb ik erover gepraat, nog langer erover nagedacht maar dan eindelijk stond ik dan op Schiphol.
Na een moeilijker afscheid dan ik had verwacht stap ik het vliegtuig op. Prima vlucht en eenmaal aangekomen op Guatemala La Aurora Aeropuerto werd ik opgehaald door de pick-up service van Hotel Dos Lunas in Guatemala city. 1 nacht geslapen en de volgende dag door naar Quatzaltenango (Xela). Gelukkig had ik daar een adresje om aan te kloppen en zo werd ik ontvangen door Inge.
Mooi huis zoals jullie zien (zie foto’s).

























Dit blijft zoals het er nu naar uitziet ook mijn onderkomen voor de komende 2 jaar.
Maandag de 20e augustus gelijk gestart met Spaans, omdat het laagseizoen net is begonnen ben ik de enige student. De lessen starten om 08.00 uur en eindigen om 13.00 uur. Om 07.00 uur opstaan blijkt geheel geen probleem (in tegenstelling tot wat ik in NL gewend ben), het zal de berglucht wel zijn!

Aangezien Caras Alegres nog dicht is (17 september gaat Caras open) heb ik tot nu toe alle middagen vrij gehad. Tijd dus om Xela en omgeving te ontdekken. Wat hier duidelijk opvalt is het grote verschil tussen arm en rijk (veel arm, weinig rijk). Als je arm bent ben je hier ook echt arm en als je geld verdient, verdien je het gelijk ook goed.

De Spaanse school organiseert 5 a 6 dagen per week excursies, een greep uit de excursies die ik heb gedaan:

• Bezoek van Sal Caja: Hier staat de oudste kerk van Guatemala, een weverij bezocht waar de traditionele kleding van de Indigena’s wordt gemaakt (erg arbeidsintensief, zie foto) en een lokale likeurmaker bezocht. Spul werd gemaakt van diverse vruchten, niet echt een delicatesse, wel veel alcohol.
  
• Bezoek van San Andres Xequl: Een klein dorpje wat tegen een bergheuvel gebouwd is en wat bekend is om zijn zeer kleurijke kerk, vol beschilderd met Engelen, heiligen, bloemen, tijgers en apen. Ook hier een bezoek gebracht aan ‘San Simon’ (http://www.luckymojo.com/maximon.html), een heilige die niet door de katholieke kerk erkend wordt. Een vreemde verschijning: een houten pop in een goedkoop pak, hoed op, sigaar in zijn mond. San Simon zou een combinatie zijn tussen Maya goden, Pedro de Alvarado (de Spanjaard die rond 1525 Guatemala binnenviel, veroverde en de Maya bevolking aan de Spaanse bezetters onderwierp) en Judas (uit de Bijbel). Offers worden aan San Simon gemaakt in de vorm van Sigaretten of Sigaren en sterke drank, dit alles om zijn zegening te krijgen.
  
• Zwemmen in de ‘Aguas Amargas’, een bron die wordt verwarmd door de ‘aderen’ van de vulkaan de Santa Maria (http://en.wikipedia.org/wiki/Santiaguito). Hier ook het meest hete bad genomen ooit, duurde ½ uur om erin te komen, rauw erin hardgekookt eruit.

Ik zal in elke nieuwsbrief een 2- of 3-tal onderwerpen behandelen die de dagelijkse gang van zaken hier beschrijven. Deze keer komen aan bod:
1. vervoer, 2. veiligheid, 3. de Guatemalteken (als jullie vragen over de dagelijkse gang van zaken hebben, mail het me en ik zal ze behandelen in 1 v.d. volgende nieuwsbrieven)

Vervoer: Goed geregeld! Dit zijn de meest gebruikte vervoersmiddelen:

• Minibusjes: Deze rijden door heel Xela, er hangt altijd iemand uit het busje die de bestemming schreeuwt (PARQUE PARQUE PARQUE, deze pak je dus als je naar Parque Central wil), gemiddeld genomen worden in deze busjes meer mensen gepropt dan in een Boeing 747, maar goed daarvoor reis je dan wel de hele stad door voor Q1 (€ 0,10).


• Chickenbussen:
• Dit zijn oude Amerikaanse schoolbussen die vaak erg mooi beschilderd zijn en vol hangen met teksten waarin de liefde v.d. chauffeur voor God wordt beschreven. Een beetje hulp van boven kan ook nooit kwaad in deze bussen, een gemiddelde BMW wordt ingehaald door deze krengen, en dat dus op bergpassen waar het middel vangrail niet bestaat. Altijd spannend deze ritten dus, advies: ga niet vooraan zitten, je wil niet meekijken met de chauffeur (of de alcohollucht van de bestuurder ruiken….).

• Pick-ups:

Deze worden veel door de Guatemalteken gebruikt, goedkoop en komt op plekken waar de bussen niet kunnen komen. Voordeel: het is echt mooi om in de bak van een pick up te genieten v.h. uitzicht. Nadeel: als het regent word je nat.

De Guatemalteken: Open mentaliteit, ze zijn altijd bereid te helpen als je bijvoorbeeld niet weet welke bus te pakken. Prettige indruk van de mensen hier gekregen. In Xela en omgeving is een grote concentratie van Indigenas, de oorspronkelijke bevolking, goed te herkennen aan hun zeer kleurige kleding. ‘Ladinos’ worden degenen genoemd die een (verre) Spaanse achtergrond hebben.

Veiligheid: Zoals in elk land waar veel armoede heerst pas je je aan, ik loop nooit met veel geld op zak, draag geen gouden kettingen of Rolex horloges en ik loop ‘s avonds geen donkere stille steegjes in. Ik weet dat er een aantal negatieve berichten in kranten hebben gestaan over Guatemala, veel geweld heeft echter te maken met de verkiezingen / politiek, iets waar ik niets mee te maken heb.

Dit was hem voor nieuwsbrief # 1, het lijkt tot nu toe misschien meer een vakantie, en zo voelt het ook nog wel voor mij. In de volgende nieuwsbrief zal veel meer staan over Caras Alegres, het werk, de mensen, want daarvoor ben ik hier natuurlijk!

English / Engels:

It has already been 4 weeks, so it’s time to share some of my experiences with you. Lots of impressions, seen much and I can say that these 4 weeks have given me a very good feeling. Shortly I’ll inform you what has happened the past 4 weeks.

The 18th of august, ready to leave. Long have I been talking about it, longer have I been thinking about it, but finally I was standing at Schiphol airport.
After a saying goodbye which was harder than I expected I stepped on the plane. Good flight en when I arrived at Guatemala La Aurora Aeropuerto I was picked up bij a member of the Dos Lunas hotel in Guatemala City. Slept one night there en took the bus the next day to Quetzaltenango (Xela). Luckily I had an address where I could start, and so the door was opened by Inge. Nice house as you can see at the pictures, this probably will remain my ‘casa’ for the next coming 2 years.
At Monday the 20th of august I directly started with my Spanish lessons, because low season had just started, I was the only student at school. Lessons start at 8 AM and end at 1 PM. To get up at 7 AM seems no problem at all (in contradiction to what I’m used in Holland), must be the air in the mountains over here!

Because Caras Alegres is still closed (the 17th of September it’ll open it’s doors) all my afternoons were free. So time to explore Xela and surroundings. What is clearly over here is the big difference between poor and rich (many poor, few rich). If your poor, you are really really poor and if you make money, you earn it in big quantities.

The Spanish school organizes 5 or 6 days per week excursions, a fragment of the excursions I’ve done:

• Visit of San Andres Xequl: A small village which is build against a mountain and is famous for it’s colorful church, painted with angels, saints, flowers, tigers and monkeys. Also visited ‘San Simon’ (http://www.luckymojo.com/maximon.html) over here, a (Non-Catholic) saint. He is a weird appearance: a wooden doll dressed in a cheap suit, hat on, cigar in his mouth. San Simon is supposed to be a combination of Maya Gods, Pedro the Alvarado (who leaded the Spanish conquest of the Maya’s in Guatemala around the year 1525) and Judas from the bible. Offers are made to San Simon, cigars or cigarettes and strong liquor is what makes San Simon happy, this all
  for getting his blessing.
  
• Visit of Sal Caja: the village with the most ancient church in Guatemala, it was closed so nothing really special.
  Furthermore visited a house where they make the traditional clothes
  of the indigenes (lots of work, just made by hands, no machines) and a
  local liquor brewery. They made the stuff of different fruits, not really
  a delicacy, contained lots of alcohol though.
  
• Swimming in the Aguas Amargas’, a source which is heated by the ‘veins’ of the Santa Maria volcano (http://en.wikipedia.org/wiki/Santiaguito). I also took the hottest bath ever over here, took me about 30 min to get in, I was well done after.

In each newsletter I’ll inform you about 2 or 3 subjects picked out of regular life. This time I’ll write a piece about: 1. Transport, 2. safety, 3. The people of Guatemala (if you’re interested in a subject about daily life over here, just mail it to me and I’ll refer to this subject in one of the coming newsletters). .

Transport: Well organized!! These are the most used meanings of transport:

• Minibuses: These will drive you through entire Xela. There will always be a man hanging out of this bus screaming the destination (PARQUE PARQUE PARQUE, this one is obviously for Central Park), on the average they are able to put more people in these buses than in a Boeing 747, but in this one you can drive through the whole city for just Q1 (€ 0,10).
  
• Chicken buses: These are old American School buses which are often beautifully painted and with loads of lyrics in wich the love of the driver for God is described. A bit of help from above can’t hurt though in these buses. Never seen a bus overtaking a BMW on a mountain pass? Go to Guatemala! Advise: don’t sit in front of these buses, you don’t want to see how the bus is driven (or smell the breath of alcohol from the driver….).
  
• Pick-ups: these are used a lot by the Guatemalans, cheap and can reach places where a bus can’t go. Advantage: it is the most beautiful way of traveling and enjoying the view. Disadvantage: If it rains, you’ll get wet.

The people of Guatemala: Open mentality, always there to help you if you need some. My first impression is that they’re pleasant people. In Xela and surroundings you’ve got a large concentration of Indigenas, the native people, well recognized for their very colourful clothes. ‘Ladinos’ are those who have a (far) Spanish background.

Safety: Like in any country where there’s a lot of poverty you have to adapt to the situation. I never walk with lots of money in my pockets, don’t wear golden chains or Rolex watches and I don’t walk at night into dark alleys. I know there has been some negative reports about Guatemala in newspapers lately, but I haven’t been confronted with them (thanks to San Simon??). Anyway, a lot of violence was due to the elections / politics, things I’m not confronted with.

Well, this is the end of newsletter # 1, reading the above it might seem like a holiday, and so it does feel for me. But in my next report there be lots more about Caras Alegres, work and the people, cause that’s what I’m here for!